Monkey Bay Marina

Zoals afgesproken vertrekken we deze ochtend om 7 uur vanuit Livingston richting onze ligplaats voor de komende zes maanden. Het is een 20-tal mijl de rivier op, we willen het rustig aan doen zodat we wat rond kunnen kijken èn we willen graag nog voor de middag aankomen omdat er ’s middags vaak nogal wat wind opsteekt en het dan lastiger aanleggen wordt. Ik bel nog even voor alle zekerheid naar John, de MarinaManager, om te zeggen dat we eraan komen. Ze zijn er klaar voor krijg ik te horen dus we zijn in ieder geval daar ook geregistreerd.

Het enige minpuntje van deze vroege ochtend is dat het nog altijd regenachtig weer is met een grijze bewolking en niet echt heel goed zicht. Jammer voor de foto’s maar het is nu even niet anders. We moeten er op 1 of andere dag ook nog weer uit dus misschien kunnen we dan nog wat meer exotische plaatjes schieten.

Het eerste stuk is redelijk imposant, het smalste gedeelte met de hoogste wanden en allerlei oerwoudgeluiden rondom ons. Ook het gevoel dat je met je eigen schip op zo’n rivier het binnenland invaart, heeft toch iets speciaals. We hadden dat al eerder op de Rio Chagres in Panama (waar het volgens de kapitein nog mooier was) al was het daar maar een kort stukje van 6 mijl.

We maken alsnog heel wat foto’s, ook van onze metgezellen zodat we achteraf nog wat kunnen uitruilen. Verder kijken we zo goed mogelijk rond want dat blijft toch nog altijd het beste hangen.

Regelmatig worden we ingehaald door de snelle lanchas die meerdere keren per dag pendelen tussen Livingston en Rio Dulce/Fronteras en ook passeren we menig visserman die vanuit zijn kayuka het avondmaal tracht binnen te halen.

Wanneer we in de helft zijn van onze tocht passeren we drie ankerbaaien waarvan er voornamelijk twee (Texan Bay en Gringo Bay) bekend zijn bij de meeste zeilers. Het plan was om hier gisteren een nachtje te ankeren ipv bij Livingston maar door de technische problemen bij Yellowman is dat er dus niet van gekomen. Iets wat we bij het verlaten van de rivier zeker nog wel gaan doen. Denk dat we daar wel aan toe zullen zijn na zo’n lange periode in een marina.

Daarna komt het brede stuk, Golfito, en daarna zien we al de eerste marina’s verschijnen aan beide zijden van de rivier. En dan zien we onze ‘thuishaven’ Monkey Bay en roepen we John nog even aan via de marifoon. Er wordt netjes doorgegeven waar we moeten gaan liggen en hij verzoekt om vooruit in onze plek te varen en dan morgenochtend, wanneer er geen wind staat zoals nu, de boot om te draaien en dus achteruit in te varen. We begrijpen niet zo goed waarom omdat we vinden dat er zowat geen wind staat en de kapitein van de Baros wel heel erg goed is in manoevreren maar vermits de baas zijn woord wet is, doen we netjes wat ons gevraagd is. Keurig tussen de palen door (we passen er maar net tussen) en wat een luxe onze landvasten worden netjes aangepakt door John die ons gelijk welkom heet in ‘zijn’ marina. Even later ligt ook de Yellowman op zijn tijdelijke plek en doen we met John een rondje waarin we wegwijs worden gemaakt en op de hoogte worden gebracht van de nodige weetjes.

Ondertussen is het echt beginnen waaien, het is dan zo rond de middag, naar we vernemen een goede dagelijkse gewoonte. En dat is maar goed ook want het is hier echt bloedheet !

 

2021  SyBaros - Volg onze wereldreis op de voet   Website & Hosting by DHComputing - Templates by Globbers