Nu eerst Utila

We zijn nu dus voor de tweede keer in Utila. In eerste instantie was het plan om vanuit de Rio richting Belize en Mexico te gaan. We willen ergens half maart in Cuba zijn omdat Magda en Eddy ons vanuit België daar begin maart komen bezoeken. Maar de weerberichten die richting en nog wat gepalaver met andere zeilers die deze trip al eens deden, heeft ons toch doen besluiten om langs deze kant te proberen. Het is zowiezo een hele klus om oostelijk en dan noordelijk te gaan in de Caraïben maar ja altijd gewoon met de wind meewaaien is ook maar wat. Dat betekent dus een nieuw bezoek aan de bay-eilanden van Honduras.

We zijn samen vertrokken met Wind Song die hier nog niet zijn geweest en ook Red Harlekin komt deze richting op. Altijd leuk om andere mensen nog wat te laten zien van een bestemming waar jij al eens bent geweest.

We zijn, ook al hebben we maar een halve nacht geslapen, toch vroeg wakker en we besluiten om  maar direkt te herankeren zodat we wat dichter bij de kant liggen. In het donker blijft het toch altijd moeilijk om de lichten van de kant en de ankerlichten van de boten die er al liggen van mekaar te onderscheiden. We lagen dus op een veilige afstand achterin maar dit is geen plek om heel de tijd te blijven liggen. Even later liggen we goed en genieten we van een rustig ontbijt. Even later horen we Red Harlekin op de radio die aankondigt dat ze ook gaan binnenkomen. Terzelfdertijd vertrekken een aantal boten die hier lagen, ook wel wat bekenden, maar eentje, de Rocinante met Bill (USA) en Lisanne (NL) blijft liggen. Dat waren ze eerst niet van plan, er staat al enige dagen westen en zuidwestenwind (de reden dat we tot hier zo fantastisch hebben kunnen zeilen) en dat brengt wel wat geschommel teweeg op de ankerplek, iets wat velen niet kunnen verdragen maar wij vinden dat het er af en toe bijhoort (als het maar niet te erg wordt). Wij overtuigen hen dat er voor de komende dagen zo weinig wind staat dat het best zal meevallen en dat de wind later weer zal draaien naar het oosten en noordoosten zodat we weer beter beschut achter het eiland liggen. We hebben hen dus overtuigd om te blijven, als dat maar goed gaat … In de namiddag spreken we met de Belgen en de Zwitsers af om samen in te klaren en wat rond te kijken zodat ze een beetje kunnen zien wat er allemaal te vinden en te beleven is hier. Paperassenwerk is hier een fluitje van een cent en ook niet duur (3 UD per persoon voor inklaren, je mag dan 90 dagen blijven in Honduras en 2,5 USD voor een cruising permit van 60 dagen). 

Uiteraard moeten we ons samenzijn en de mooie trip hier naartoe even beklinken in een leuk barretje tijdens één van de talloze happy hours die op dit eiland te vinden zijn.  Het stikt hier van de backpackers en de duikers en dat brengt altijd wel een aardig en niet al te duur sfeertje mee. We hebben de indruk dat iedereen het hier wel naar zijn zin kan hebben en Erwin en Jrmina hebben al gelijk wat duikscholen bezocht en wat afspraken gemaakt om deel te nemen aan enkele georganiseerde duiken. Later in de week volgt Erwin zelfs een cursus free diven. Wij zelf zien het meer zitten boven water. We wandelen regelmatig eens het eiland door en rond en beginnen weer terug te wennen aan het leven op de ankerplek. Wat is dit toch veel leuker als in een jachthaven.  Je hebt veel meer rust en privacy iets wat wij heel erg waarderen.

Het weer is niet echt om over naar huis te schrijven. Veel wind en regen, wel niet koud zoals in België en Nederland natuurlijk maar ook hier ziet het er dan toch ook wat mistroostiger uit en je moet toch altijd goed je anker in de gaten houden. Wind Song en Red Harlekin gaan van hun anker af, natuurlijk in het donker, en moeten herankeren. Gelukkig blijft het bij deze ene  keer want echt gerust ben je er dan niet meer op. 

Verder kunnen we ons allemaal wel goed amuseren en bezig houden en met enige regelmaat treffen we mekaar ’s avonds voor een drankje of een etentje. Stilletjesaan wordt het tijd om weer een  eiland verder te trekken. Net na een nieuw front met sterke noordenwind wat is overgekomen, blijft het een paar dagen zowat windstil. Niet echt een weer om te zeilen natuurlijk maar ook wel eens goed om onze motor eens goed uit te testen na ons vertrek uit de Rio. 

 

2021  SyBaros - Volg onze wereldreis op de voet   Website & Hosting by DHComputing - Templates by Globbers