Blitsbezoek

De tweede keer dat we dit eiland bezoeken en dit keer is het een blitsbezoek geworden van 2 dagen. Er biedt zich nl. weer snel een goei weervenster aan om nog verder naar het oosten te geraken zonder al te veel te moeten motoren. En omdat we zeilers zijn, laten we dat uiteraard niet aan onze neus voorbij gaan.

Er staan ons dus een aantal praktische zaken te doen waaronder het uitklaren en nog wat provisioneren. We gaan immers een stop maken achter een groot rif een 75 mijl uit de kust van Honduras waar uiteraard geen winkels, cafés of restaurants zijn. We weten nog niet hoe lang we daar zullen moeten wachten dus we kunnen maar beter nog wat verse spullen inslaan. We willen ook graag eens eten bij de Manatee, de bar/restaurant van de Duitse Klaus en Annette, en de wandeling maken naar het dorp op het hoofdeiland. Een druk programma met een strakke planning.

Red Harlekin ligt hier al een paar dagen en Wind Song is met ons meegevaren en beiden zijn hier nog niet geweest dus die zijn ook graag van de partij. De eerste avond is al erg gezellig bij de Manatee en de volgende dag gaan we samen op de wandel. Het pad ligt er niet erg droog bij gezien de regen van de laatste weken en het wordt een serieus geploeter. Even wordt er nog gedacht om terug te keren maar we zetten toch door en iedereen is ervan overtuigd dat het de moeite waard was. Missie geslaagd dus.

De volgende dag, dat is dan al de dag voor ons vertrek, gaan we gezamenlijk met de lancha naar Banaca. We maken eerst al het papierwerk in orde, we doen de nodige boodschappen, Hans brengt nog een bezoek aan de kapper (weet die nog te vinden van vorige keer) en dan lunchen we nog samen voor we weer aan boord gaan. De drie boten vertrekken allemaal de volgende dag maar Red Harlekin gaat door richting Providencia en vervolgens Panama. Er is dus weer een moment aangebroken dat we gedag moeten zeggen tegen 2 mensen die drie kwart jaar geleden nog vreemden voor ons waren en nu goeie vrienden zijn geworden. We hebben met Erwin en Yrmina echt hele leuke tijden beleefd in Guatemala en hebben heel wat interessante gesprekken gevoerd. Altijd jammer dat de zeewegen moeten scheiden maar blij dat we weer op een mooie ontmoeting kunnen terugkijken. Nu rest ons nog de digitale snelweg om kontakt te houden want zij zijn gepland om door het Panamakanaal te gaan. Maar zeg nooit, nooit want de (zeil)wereld is kleiner dan je denkt.

2020  SyBaros - Volg onze wereldreis op de voet   Website & Hosting by DHComputing - Templates by Globbers