Pompen of verzuipen

We zijn veilig in Cienfuegos, Cuba beland maar we hebben het geweten. Eerst krijgen we geen oostenwind maar noordoostenwind, dan blaast het 28-30 knopen ipv 20 knopen en is de zee een soort van hutsepot met golven die constant over onze boot heen kletsen. Zoveel water hebben we al heel lang niet meer over dek, de buiskap en de bimini gekregen. We kunnen ook onze uitgezette routelijn niet houden omdat de wind veel scherper binnenkomt wat uiteindelijk resulteert in een afwijking van 30 mijl. Uiteindelijk maken we dit het laatste stuk weer goed omdat de wind uiteindelijk toch naar de beloofde richting is gedraaid. Zijn er dan nog positieve zaken te melden ? Toch wel. We gaan als een speer en de totale afstand is maar 184 mijl.

Om het allemaal nog plezanter te maken staat er na een uurtje of vier varen serieus wat water in de bilgen en het smaakt zout. Geen idee waar dit vandaan komt, in ieder geval niet vanaf de schroef of ergens anders aan de achterkant, het heeft ook niets met de motor of zo te maken, dat is al wel een hele opluchting. De verschillende compartimenten zijn met mekaar verbonden dus het eerste wat we doen is ze van mekaar afsluiten zodat we kunnen uitsluiten waar het niet vandaan komt. Daarna is het zaak het reeds verzamelde water te lozen en te blijven pompen zolang er water blijft binnenkomen. Eerst denkt Hans dat het van het log komt en gaat met de kit aan de gang maar desalniettemin blijft er water binnenlopen. We nemen contact via de VHF met de Wind Song en die geeft aan dat ze ons via de AIS in de gaten zullen houden. In eerste instantie ziet het er nog altijd barslecht uit. Het water blijft in 1 compartiment binnenlopen maar het is niet te zien vanwaar het komt. Even later zien we wel dat als er een moment is dat er minder water over de boeg komt door de hoge golven en de harde wind, er ook minder water in de bilges terecht komt. Interessante observatie ware het niet dat het blijft stormen en het water blijft komen. Ik zit constant met de slang van de pomp op mijn knieën bij het verdoemde compartiment in de voorpunt terwijl Hans de boel buiten in de gaten houdt. Mijn maag is blijkbaar toch iets beter bestand voor het binnenwerk. We contacteren Wind Song die ook overal water ziet binnensijpelen (dat schept weer een band 

) en ook ondervindt dat het minder is wanneer er minder water over komt al is dat nog niet al te regelmatig het geval. In de late namiddag van de eerste dag (we zijn de vorige avond om 21 u vertrokken) draait de wind naar het gunstigere oosten en neemt ook wat af. Het wordt dan ook snel rustiger met golven en dat geeft ons de kans om alles eens goed uit te drogen. Voor zover we op dat moment kunnen zien moet het ergens uit de ankerbak komen. Nadien zal blijken dat het reserveanker niet zo goed ligt als ons vaste anker waardoor de ankerbak ietsje verder openstaat en waarschijnlijk zoveel water binnenkrijgt dat die het niet meer tijdig kwijt kan. En water zoekt dan een weg en komt uiteindelijk binnen terecht. Weer een reden om dat anker zo vlug mogelijk telaten herstellen. Achteraf als je dit allemaal zo eens opschrijft dan lijkt het allemaal nogal logisch en verklaarbaar maar ik moet toch toegeven dat als er zoveel (zout!) water in je boot staat terwijl je midden op de Caraïbische Zee zit, er toch fijnere omstandigheden zijn om een oversteekje te maken tussen twee bestemmingen.

Enfin, eind goed al goed. Cuba Libre !

2018  SyBaros - Volg onze wereldreis op de voet   Website & Hosting by DHComputing - Templates by Globbers