Heen en weer, Heen en weer

Lang hebben we niet genoten van onze favoriete mooring hier. De vorige twee keer hebben we hier heerlijk gelegen in alle rust zonder al te veel wind. Deze keer hebben de weer(wind)goden iets anders bedacht. Er komt nog maar eens dit seizoen een koudfront naar beneden gedonderd vanaf de oostkust van de Verenigde Staten en die brengt serieuze noordwesten- en noordenwind met zich mee. Gevolg is dat het eerst wat begint te rollen aan de moorings en dat het wanneer het echt hard begint te blazen zowat onhoudbaar c.q. onleefbaar wordt. De eerste dag na onze aankomst verhuizen we al naar een mooring die in iets dieper  water ligt en vanop afstand wat rustiger lijkt te liggen. Ik zeg inderdaad lijkt want nog een dag later zijn we aan de kant en zien onze Baros dusdanig heen en weer rollen dat we besluiten om de zuidkant van het eiland op te zoeken. Ook de Wind Song ziet het niet meer zitten, zij rollen nog erger dan wij lijkt het wel (en dat lijkt het dan niet alleen, dat is ook zo) en gaat ook verhuizen.  Zelfs de cruiseschepen worden naar Spotts Bay gedirigeerd vanwege het woelige water in Georgetown. We houden tijdens deze manoeuvers steeds contact met de Port Security omdat zij alle bewegingen in en rond Georgetown in de gaten moeten houden. Er worden geen speciale opmerkingen gegeven op het moment dat we ons verplaatsen dus we stomen op de motor anderhalf uurtje naar een rustigere ankerplek (hopen we dan toch). Wanneer we daar aankomen, zien we twee oranje moorings liggen en ik vraag toestemming om er eentje van te gebruiken. We krijgen een positief antwoord maar bij het aanvaren van de eerste mooring zien we dat er geen touw aan ligt. Geen probleem dan pakken we toch die andere. Echter, twee Franse (!)  catamarans die ons achterna zijn gekomen, hebben dit ook in de gaten en waarschijnlijk ook gehoord en eentje begint vol gas te geven en stevent op 'onze' tweede oranje mooring af. En ja hoor, wij komend tweedes  in het rijtje. Merde ! Dan maar ankeren zeker. Het ligt daar vol koraalrotsen maar gelukkig is het water super helder dus we trachten in ieder geval ons anker te gooien op een zo groot mogelijke zandplek zodat we ook nog wat naar achter kunnen trekken indien nodig. We liggen net vast wanneer we worden opgeroepen door de Harbour Patrol (dat is de eerste keer dat we die gasten horen over de marifoon) die ons vriendelijk meldt dat het beter is om daar niet te ankeren maar dat we ook één van de twee witte mooringballen mogen pakken die een kwart mijl verderop liggen.Thank you very much Sir (maar dit hadden we eigenlijk graag iets eerder geweten).  We hadden die wel gezien maar vermits je in Georgetown enkel de oranje moorings mag gebruiken, de witte zijn privé of voor duikers, dachten we dat deze geen optie waren. OK, anker er dan maar weer uit en op naar de mooring. Helaas blijkt dit gemakkelijker gezet dan gedaan. Het anker heeft zich blijkbaar muurvast gegraven tussen twee koraalrotsen en we krijgen  er geen beweging in. Pfff 

dik zeven meter diep dat gaat met ons snorkeltje niet lukken. Hans ziet het anker wel heel goed liggen en geeft vanaf de boeg (voor we iemand met duikspullen moeten vinden)  de nodige aanwijzingen om de Baros eruit te manoeuvreren. Ik probeer vanaf het stuurwiel zo direkt mogelijk te reageren op zijn tekens en geroep maar voel ook dat het anker serieus vastzit en dat er redelijk wat dient te worden gekronkeld. Eerst denken we dat het niet gaat lukken maar plots gaat Hans zijn duim in de hoogte en voel ik inderdaad dat we terug in beweging komen. Wat een opluchting. Wanneer het anker bovenkomt, ziet Hans pas dat de ankershaft totaal is verbogen. Niet zo leuk maar we hebben uiteraard nog een reserveanker en in een Cubaanse smederij weten ze wel weg met de benodigde herstelling. Het had erger gekund denken we dan maar weer.

Gelukkig zijn na al dit gedoe de twee witte moorings nog vrij en liggen we dan ook weer snel goed op onze nieuwe plek. De Wind Song komt een uurtje na ons aantuffen en die kan dan weer netjes de tweede witte mooring inpikken.  Met het vooruitzicht op een rustige nacht en onder het genot van en frisse pint genieten we van een mooie zonsondergang.

We liggen in totaal 3 nachten  in Spotts Bay waarvan er twee super rustig verlopen maar tijdens de laatste nacht draait de wind al vanaf middernacht naar het noordoosten en liggen we daar weer serieus te rollen.  Bij het krieken van de volgende morgen daar maar weer terug naar Georgetown. Daar is het gelukkig weer heel wat rustiger dan de eerste dagen maar niet zoals we het van de vorige keren kennen. Daar gaat onze goeie publiciteit voor deze praktische tussenstop richting Cuba 

 

2018  SyBaros - Volg onze wereldreis op de voet   Website & Hosting by DHComputing - Templates by Globbers